Wetenschappers Rob Wüst en Kasper Janssen vonden het tijd om een hardnekkige mythe uit de wereld te helpen. Dat doen ze met een publicatie in BJSM, samen met Braeden Charlton, David Systrom en David Putrino. Kasper Janssen heeft de publicatie prima samengevat, wij vullen aan. De essentie is: met Post Covid ben je niet “uit vorm”. Als er sprake is van deconditionering, dan is dat niet de oorzaak van hun klachten, maar het gevolg van de ziekte.
Nieuw onderzoek bevestigt wat patiënten al lang voelen: de ziekte is biologisch. Er is sprake van mitochondriale dysfunctie [energiefabriekjes die haperen] en ‘slapende cellen’ in de vaatwand. PEM is de sleutel, want bij Post-Exertional Malaise leidt fysieke inspanning boven een bepaalde grens tot een crash, niet tot vooruitgang. Dat maakt dat Graded Exercise Therapy [GET, in strak schema bewegen opbouwen] bij deze groep kan leiden tot blijvende verslechtering. Dus stoppen met pushen en beginnen met luisteren naar de biologie.
Hetzelfde als bij ME/cvs. En ja, dat is anders dan bij andere chronische aandoeningen.
Wat werkt wel?
✅ Screenen op PEM en POTS.
✅ Pacing, activiteiten aanpassen op geleide van klachten.
✅ Bewegen binnen de ‘energie-envelop’.
Belangrijke toevoeging is dat ‘onnodig’ liggen vermeden moet worden. Want dat geeft wél deconditionering. Meerdere malen per dag kortere perioden van 20-30 minuten rusten kan wél zinvol zijn. Maar sommige patiënten zijn zo ziek dat zij niet anders kunnen dan blijven liggen. Het volledige artikel vind je hier: Post-exertional malaise and the myth of cardiac deconditioning: rethinking the pathophysiology of long covid | British Journal of Sports Medicine